Niet omdat je leven ineens perfect is.
Maar omdat jij anders leert omgaan met alles wat je draagt.
Misschien herken je dit…
Je staat op… en je hoofd begint meteen te draaien.
Wat moet er vandaag allemaal gebeuren?
Wie heeft wat nodig?
Wat ben ik vergeten?
En ondertussen voel je het ook in je lijf.
De vermoeidheid.
De spanning.
Het sneller emotioneel reageren.
Alsof je batterij nooit meer écht oplaadt.
Je denkt:
“Het zal de drukte wel zijn.”
“Ik moet gewoon even door.”
Maar diep vanbinnen weet je eigenlijk al langer: zo wil je je niet blijven voelen
